مهم نیست که تورس افتضاح بازی می‌کرد. مهم نیست که ژاوی و پویول با پرچم کاتالونیا شادی کردند. حتی مهم نیست که تا ششم اکتبر قسمت جدید پارک جنوبی منتشر نمی‌شود. مهم، قهرمانی اسپانیاست. مهم، تک ستاره‌ی پیراهنمان است. مهم، جامی‌ست که روی دستان کاسیاس مقدس بالا رفت و آرزوهای نه یک ملت، که یک دنیا را برآورده کرد.

حالا که مسابقات تمام شده وظیفه‌ی خودم می‌دانم که از عادل فردوسی‌پور هم تشکر ویژه‌ای کنم. گزارشگری که با تکه انداختن‌های بجا و مناسبش، گزارشگری فوق‌العاده‌اش و البته اطلاعات عمومی تحسین برانگیزش، خودش را هر روز به امثال کلایو تایلدِسلی و جان ماتسن نزدیکتر می‌کند؛ آن هم وقتی که امثال جواد خیابانی حتی زحمت گزارش کردن بازی را هم به خود نمی‌دهند.

کمی تا قسمتی مرتبط با همین پست

• لعنتی های بی آبرو