موج من

متفاوت. مسلما اولین کلمه ای که بعد از دیدن «به رنگ ارغوان» به ذهنتان می‌آید همین کلمه است، البته نه از جنس آن متفاوتی که مدام در تیزر «دعوت» روی مغزتان رژه می‌رفت! یک متفاوتِ حاتمی‌کیایی، فیلمی که می‌تواند توقعتان را دوباره از کارگردان محبوبمان بالاتر ببرد.

به رنگ ارغوان جز این که از بازی‌های فوق العاده حمید فرخ نژاد ( که آدم را در صلاحیت داوران جشنواره به شک می‌اندازد ) و خزر معصومی ( که شاید اگر فیلم ۵ سال پیش نمایش داده می‌شد، اتفاقات متفاوتی در این ۵ سال برایش رقم می‌خورد ) بهره می‌بَرد، سوژه‌ی خوب و متفاوتی هم دارد. مسلما وقایعی که حول محور یک مامور امنیتی اتفاق می‌افتد، سوژه‌ی متفاوتی در سینمای ایران محسوب می‌شود.

داستان را هم که مطمئنا همه‌تان از بس در این مدت گفته شده، حفظ هستید. «شفق» یکی از عوامل گروهک‌های سیاسی‌ای که اوایل انقلاب با به پا کردن آشوب از کشور گریخته اند، پس از سال ها تصمیم می گیرد برای دیدن دخترش «ارغوان کامرانی» که دانشجوی دانشکده جنگلداری است مخفیانه به ایران بازگردد. یکی از مأمورین امنیتی به نام «هوشنگ ستاری» به عنوان دانشجو وارد دانشکده شده و قصد دارد تا با استفاده از این موقعیت، شفق را دستگیر کند. اما پس از مدتی یک رابطه‌ی عاطفی بین او و ارغوان شکل می‌گیرد.

بدون شک بازی فوق العاده حمید فرخ نژاد در نقش هوشنگ ستاری، بزرگترین نقطه‌ی قوت فیلم است ؛ و معلوم نیست چگونه داوران جشنواره پس اهدا نکردن سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد به فرخ نژاد، بدون عذاب وجدان خوابیده‌اند! فرخ نژاد این نقش را بسیار باورپذیر به تصویر کشیده و توانسته چهره‌ی صحیحی از هوشنگ در ذهن مخاطب ایجاد کند.

به رنگ ارغوان همان طور که می‌دانید محصول سال ۱۳۸۳ است و ۵ سالی را در بخش توقیفی‌های وزارت ارشاد بوده. اما به اعتقاد من، فیلم مشکل خاصی ندارد تا توقیف شدن ۵ ساله‌اش را توجیه کند و توقیف ۵ ساله‌ی فیلم هم انگار بیشتر به خصومت‌های بین حاتمی کیا و ارشاد برمی‌گردد تا دیگر مشکلات نمایشی فیلم.

اگر مدتی می‌شود که فیلم خوبی در سینما ندیده‌اید، اگر دوست دارید بازی استثنائی فرخ نژاد را در قالب نقش هوشنگ ستاری ببینید و اگر هنوز هم کور سوی امیدی به فیلم های ایرانی دارید و معتقدید هر از چند گاهی فیلم خوبی هم در سینماها نمایش داده می‌شود، این فیلم را از دست ندهید.فکر کنم شما هم مثل من پس از بیرون آمدن از سالن حس نخواهید کرد که پولتان را دور ریخته‌اید.

می‌توانید تیزر فیلم را در اینجا ببینید.

۲۷ام بهمن ماه امسال شاید برای بسیاری خاص باشد.خاص نه از آن جهت که در این روز باید پس از تعطیلات شبه زمستانی امسال به زندگی برگشت ، که البته نه زمستانی در اینجا هست و نه برفی و نه هیچ چیز دیگری که به زمستان شبیه‌اش کند ؛بلکه به خاطر اینکه پس از مدت ها، شمارشگر معکوس طرفداران محسن چاوشی، این خواننده محبوب و فراری از حاشیه، به پایان می‌رسد و ژاکتی که خیلی ها منتظرش بودند به دست من و شما می‌رسد.

نمی‌دانم، ژاکت محسن چاوشی شاید آن قدر خوب بافته شده باشد که مثل آلبوم فوق العاده‌ی «متاسفم» بتوان تا مدتها به آن گوش داد. باور کنید قضیه جدی است. مستقل ترین و متفاوت ترین آلبوم محسن چاوشی قرار است سه‌شنبه همه‌مان را متفاوت کند.

البته ژاکت پوشیدن هم رسم دارد. بخشی از رسمش هم این است که دانلود نشود، آپلود نشود و بلوتوث نشود. باور کنید که در حال حاضر با پول خریدنِ یکی از سی‌دی های اوریجینال این آلبوم ( و البته آلبوم های سایر خوانندگان ) فحش هم نثار آدم نمی‌کنند!

فکر نمی‌کنم که شما هم از خریدن ژاکت محسن چاوشی پشیمان شوید. بیشتر قطعات این آلبوم را خود محسن چاوشی تنظیم کرده و دو قطعه هم توسط شهاب اکبری، تنظیم کننده آلبوم موفق «متاسفم» ، تنظیم شده است. به اضافه اینکه دو سه سورپرایز هم انتظار طرفداران محسن چاوشی را می‌کشد. شاید اگر شما هم دموی این آلبوم را شنیده باشید، سطح توقعتان مثل من بالا رفته باشد. به عنوان حسن ختام هم، کسانی که هنوز دموی این آلبوم را نشنیده‌اند را به شنیدن آن دعوت می‌کنم :

دانلود دموی آلبوم ژاکت

پی نوشت : زمان باقیمانده تا انتشار آلبوم ژاکت را می‌توانید در سایدبار وبلاگ مشاهده کنید.