من راستش اوایل وبلاگ‌نویسیم خیلی دنبال بالا رفتن مشترک‌های وبلاگ و آمار بازدید و این حرف‌ها بودم؛ اما الان دیگه نه. نه تندیس جشنواره‌ی وب ایران برام مهمه که خودم رو براش بکشم و نه آمار وبلاگم که دم به دقیقه نگرانش باشم. حس و مطلبش باشه می‌نویسم؛ اگه نه که هیچی. صبر شما هم البته زیاده که این وبلاگ رو آن‌ساب نکردید هنوز. تشکر :)

بی‌بی‌سی نه فقط برای من، که برای خیلی‌ها عزیز و محبوبه. مستندها، سریال‌ها، شوهای تلویزیونی و سایر برنامه‌های بی‌بی‌سی، همه و همه اهمیت مخاطب برای بی‌بی‌سی رو به وضوح نشون میده. کارهای باکیفیت … و چیزی که بی‌سی رو متمایز می‌کنه، همین کیفیته.

چیزی که یاد می‌گیری رو باید یاد بدی؛ محصول خوب هم پیدا می‌کنی باید تبلیغش کنی. در راستای جمله‌ی دومی بود که من ادامه‌ی این پست رو نوشتم. باشد که کارگشا باشد :)

The English We Speak

همون‌طور که احتمالاً می‌دونید بی‌بی‌سی بخشی برای آموزش زبان داره و این بخش البته خیلی هم پرطرفداره. من خودم از سری برنامه‌های Words in the News و How to بیشتر از بقیه‌شون خوشم میاد؛ اما در راس همه‌ی این سری برنامه‌ها به نظرم The English We Speak قرار داره. این سری پادکست‌ها در مورد اصطلاحاتی هستن که تو زبان انگلیسی استفاده میشن. هر قسمت حدود سه دقیقه‌س و روی نحوه‌ی استفاده از یه اصطلاح خاص بین مردم تمرکز می‌کنه؛ حالا شاید کنارش پای اصطلاح دیگه‌ای هم باز شه :) به هر حال، با توجه به قالب فوق‌العاده خوب این سری و البته سرعت فوق‌العاده بالای دسترسی ما به اینترنت، گوش کردن به پادکست‌های این بخش خالی از لطف نیست.

Sherlock

سال گذشته بی‌بی‌سی سریالی رو پخش کرد که توجه منتقدها و بیننده‌ها رو شدیداً به خودش جلب کرد. Sherlock همون‌طور که از اسمش پیداست، مخلوق محبوب کانن دویل رو دوباره به تلویزیون‌ها برگردوند؛ این بار اما متفاوت‌تر. یه شرلوک هلمز مدرن؛ یه پدیده‌ی اینترنتی.

حقیقتاً اینکه من هم ارادت خاصی به جرمی برت به خاطر بازی فوق‌العاده‌ای که در نقش شرلوک هلمز ارائه داد دارم؛ اما بازیگر این سریال بی‌بی‌سی، بندیکت کامبرباچ، فوق‌العاده‌س! من فوق‌العاده خوشحالم که بالاخره انسان دیگه‌ای هم برای ایفای نقش شرلوک روی این کره‌ی خاکی پیدا شد:) اون موقع که سیزن اول این سریال رو می‌دیدم باورم نمی‌شد. این شرلوک فرق می‌کرد، ولی شرلوک بود. می‌شد باورش کرد. مارتین فریمن،واتسن این سریال هم در ایفای نقش دست کمی از کامبرباچ نداشت؛ طوری که حتی جایزه بفتا رو هم برای بازیش در نقش یاد شده گرفت. استیون مافت نویسنده این سریال هم برای اپیزود اول ، پرونده‌ی صورتی، نامزد دریافت جایزه‌ی امی شد.

خوشبختانه سیزن دوم این مجموعه‌ی فوق‌العاده چند وقتیه که به دستم رسیده؛ و باید بگم مثل سیزن اول فوق‌العاده‌س. پیشنهاد می‌کنم یه جوری تهیه‌ش کنید و فرصت دیدن چنین سریال خوبی رو از خودتون نگیرید. بریتانیایی‌ها مثل آمریکایی‌ها نیستن که ۲۴ اپیزود برای یه سیزن بسازن. هر سیزن این مجموعه از سه اپیزود ۹۰ (بله عزیزم، ۹۰) دقیقه‌ای تشکیل شده. شاید کم باشه، ولی عوضش از تک تک ثانیه‌هاش لذت می‌برین. خوش‌بختانه سیزن سومی هم در کاره :)